Krok po kroku + wyjaśnienie najważniejszych strojeń (Standard, Drop, Open)

Aby dokładnie nastroić swoją gitarę, potrzebujesz narzędzia zwanego stroikiem bądź tunerem. Tuner może przyjmować różne postacie – możesz użyć na przykład takiego klipsa, który zapniesz na główkę gitary, kostki typu stompbox, która cechuje się dużo większą precyzją i niezawodnością, czy po prostu darmowej aplikacji na smartfona, która działa z użyciem wbudowanego mikrofonu.

Bez względu na to, które narzędzie wybierzesz, musisz wiedzieć, do jakich dźwięków stroisz poszczególne struny.

Materiał powstał we współpracy z firmą D’Addario i zawiera lokowanie produktów – reflinki:
⭐️Darmowy stroik w smartfonie
⭐️Stroik na klips
⭐️Tuner w kostce
⭐️Pasek do gitary

Poznaj swoje struny – E Standard

Zaczynamy od najcieńszej struny, a układ dźwięków wygląda następująco:

1. E (najcieńsza)
2. B
3. G
4. D
5. A
6. E (najgrubsza)

Jest to strojenie najbardziej typowe, zwane E standard. Na tunerach często nie jest podana bezwzględna wysokość dźwięku, tylko jego nazwa – zatem „E” może być za niskie albo za wysokie. Dźwięki w muzyce idą jak litery alfabetu: A, B, C, D, E, F, G. Jeżeli macie wątpliwości, czy wyżej jest E, no to działa to dokładnie tak samo jak w naszym alfabecie!

Jak stroić gitarę w praktyce?

Biorę gitarę, zakładam klips na główkę no i działamy! Zaczynamy od najcieńszej struny. Gramy ją i dajemy jej chwilę wybrzmieć. Jeśli tuner pokazuje Ci na przykład „D z krzyżykiem”, to znaczy, że dźwięk jest niżej niż E, czyli idziemy do góry. Jedno szarpnięcie i dociągasz.

Złota zasada strojenia Kiedy stroisz strunę i widzisz, że jest trochę za wysoko, obniżasz ją i dochodzisz do dźwięku od spodu. To jest bardzo ważne, żeby tak robić! Aby instrument trzymał strój stabilnie, ostatni ruch klucza to musi być dociągnięcie struny, a nie jej poluzowanie.

Pozycja ma znaczenie W tym miejscu bardzo ważna rada: gitarę stroimy dokładnie tak, jak będziemy na niej grali. Nie kładź jej na stole i nie strój jej na stole. Zwróć uwagę, że położenie gitary na płasko delikatnie podniesie strój, a inne ułożenie go obniży. Gitara podczas strojenia powinna być prostopadle – tak, jak będziemy ją trzymać na pasku czy na kolanie podczas grania.

Następny krok to sprawdzenie, czy wszystko się zgadza. Przechodzisz przez wszystkie struny, ale pamiętaj o jednej rzeczy: tłum pozostałe struny, tak żeby tylko jedna wybrzmiewała. Dzięki temu stroik lepiej złapie wysokość dźwięku.

Jeśli masz gitarę ze stałym mostkiem, najprawdopodobniej obejdzie się bez większych korekt. Natomiast jeżeli Twoja gitara ma ruchomy mostek, naciągnięcie jednej struny delikatnie luzuje pozostałe. Wtedy ten proces strojenia trzeba będzie kilkukrotnie powtórzyć. Im częściej stroicie gitarę (np. codziennie przed graniem), tym szybciej to pójdzie i korekty będą ograniczone do minimum.

Nastrojone, a mimo to „kwasi”?

Jeżeli nastroiliście gitarę, ale mimo to gdy łapiecie akord, to coś się nie zgrywa, brzmi fałszywie, kwasi i tak dalej… Powody mogą być dwa:

1. Zła technika – to najpopularniejsza przyczyna. Jeżeli za mocno dociskasz struny, to po prostu je podciągasz. Dlatego troszkę się tutaj uspokój. Zrób to najluźniej, najlżej jak jesteś w stanie, tak żeby akord wybrzmiał, ale żeby nie wkładać w to nadmiernie siły.
2. Menzura instrumentu – czyli strojenie na progach. Jak to ustawiać? O tym opowiem w kolejnym poradniku!

BONUS: Rozszyfrowanie nietypowych strojeń

Czas na obiecany bonus, czyli rozszyfrowanie najbardziej typowych strojeń gitarowych. Trzy najważniejsze rodziny strojeń, bo tak trzeba o tym mówić, to: Standard, Drop (albo Dropped) i Open.

• Standard – to strojenie już znasz z dzisiejszego poradnika. Jeżeli spotkasz się ze strojeniem o innej literce, na przykład D standard, to najcieńszą strunę musisz przestroić do tego dźwięku, a wszystkie pozostałe o tyle samo w dół (czyli D, A, F, C, G, D).
• Drop – tu sytuacja jest trochę bardziej wyrafinowana, bowiem Drop to jest Standard z najgrubszą struną obniżoną o cały ton. Jeżeli widzisz strojenie Drop D, to tak naprawdę to jest strojenie E standard z najgrubszą struną przestrojoną do D. Idąc tą logiką, Drop C to nic innego jak D standard z najgrubszą struną obniżoną do C.
• Open – czyli takie strojenia, które na pustych strunach dają prosty akord. Możemy mieć na przykład Open G albo Open A. Są to akordy proste, które najczęściej się przesuwa poprzeczką, na przykład używając slajda w muzyce bluesowej. Ważne, żeby puste struny tworzyły ten akord w harmonii – najczęściej będą to trzy dźwięki rozłożone na sześciu strunach.

Oto darmowy suplement z rozpisanymi najważniejszymi strojami: